«تلفیق اندیشه‌های مارکسیستی از هنگام پیدایش آنها از نیمه‌ی سده‌ی نوزدهم از کشوری تا کشور دیگر بسیار متنوع بوده است. ایالات متحده دومین کشور در جهان بود (پس از آلمان) که حزبی ملی مبتنی بر اصول توضیح‌شده توسط مارکس و انگلس تشکیل داد: حزب زحمت‌کشان در ۱۸۷۲ که بعدها به‌عنوان حزب سوسیالیستی کار شهرت یافت. با وجود این اندیشه‌های آن پس از گذشت قرنی، تنها تأثیری حاشیه‌ای بر زندگی فکری و سیاسی آمریکا گذاشته است. ایالات متحده به علل تاریخی مهمی، تاکنون در میان کشورهای عمده در ملاحظه و پذیرش سوسیالیسم علمی از مقاوم‌ترین آنها بوده است. در پرتو جنگ استقلال ایالات متحده پیشرفته‌ترین رژیم سیاسی را در دنیای آن زمان به وجود آورد. هنگامی که جشن‌های دویست ساله برپا شد این کشور عالی‌ترین صنعت و فن‌آوری‌ها را داشت و با این همه در موضوع نظریه‌ی اجتماعی عقب‌مانده‌ترین کشور بود. فیلسوفان مارکسیست در این کشور که سطح سیاسی و ایدئولوژیک آن بسیار نازل‌تر از ظرفیت‌اش برای ساختن کامپیوترها و موشک‌های هسته‌ای بوده است، به‌ندرت پرورش یافته‌اند. در صورتی که در فرانسه‌ی پس از جنگ تعهدات سیاسی با اعتقاد فلسفی توأم بوده است. در این سوی آتلانتیک این حوزه‌ها به طرز گسترده‌ای جدا نگه داشته شده‌اند.»